Περί γυναικείου οργασμού

Είναι γνωστό πως το ζήτημα της γυναικείας σεξουαλικότητας από την άποψη του οργασμού είναι ιδιαίτερα σύνθετο και περίπλοκο, με πολλές όψεις του τελευταίου να παραμένουν ακόμα και σήμερα ασαφείς και αχαρτογράφητες. Όψεις των παραπάνω αφορούν κυρίως το ζήτημα της γυναικείας εκσπερμάτωσης, εσχάτως της «εξωγενούς» (squirting), και του περίφημου σημείου G, που αποτέλεσαν και συνεχίζουν να αποτελούν αντικείμενο πολυδιάστατης δημόσιας συζήτησης, αλλά και εμπορικής εκμετάλλευσης. Για παράδειγμα, είναι ενδεικτική η θέση της περίφημης Annie Sprinkle, μιας εμβληματικής και αμφιλεγόμενης φιγούρας που συγκεντρώνει μια σειρά από ιδιότητες όπως πορνοστάρ, μεταμοντέρνα καλλιτέχνης και σεξουαλική παιδαγωγός, ότι υπάρχουν τουλάχιστον τέσσερα είδη ερωτικών γυναικείων υγρών: οι κολπικές εκκρίσεις, οι ουρήσεις με τη μορφή του «χρυσού ντους» (golden shower), το squirting ή, αλλιώς, η έκχυση μη ουρικών υγρών από το άνοιγμα της ουρήθρας, και η ερωτικά προκληθείσα ούρηση.

Αυτό βέβαια που πρέπει να σημειωθεί είναι πως υπάρχει παράλληλα και μια προσπάθεια από το χώρο της επιστήμης να αποδεσμευτεί η όλη συζήτηση από τον συχνά περιοριστικό και ενίοτε ανακριβή τρόπο παρουσίασής του γυναικείου οργασμού στα παραδοσιακά μέσα. Για παράδειγμα, η τρέχουσα συζήτηση αναφορικά με το είδος της εξωγενούς εκσπερμάτισης όπου οι τελευταίες έρευνες καταγράφουν δύο βασικές εκδοχές. Η πρώτη αναφέρεται στην περίπτωση που δεν καταγράφεται καμιά χημική διαφορά μεταξύ ούρων και των υγρών που εκχύνονται κατά τη διάρκεια του squiritng. Η δεύτερη περιλαμβάνει τις περιπτώσεις όπου τα υγρά παρουσιάζουν παρόμοια σύνθεση με αυτή των ούρων, αλλά εμπεριέχουν ταυτόχρονα μικρές ποσότητες ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA – Prostate Specific Antigen), το οποίο ανιχνεύεται και στις πιο κλασσικές περιπτώσεις γυναικείας εκσπερμάτισης. Συνεπώς, παρά το γεγονός ότι η κυρίαρχη προσέγγιση αναφέρεται σε ακούσια ούρηση (involuntary urination), δεν είναι δεδομένο ότι η επιστημονική κοινότητα έχει καταλήξει σε μια ομόφωνη παραδοχή περί του τί είναι τελικά το squiritng.

Σε κάθε περίπτωση, οι πιο πρόσφατες μελέτες έχουν αναδείξει, σε αντίθεση με την κλασσική διχοτόμηση μεταξύ του κολπικού και κλειτοριδικού οργασμού, την έννοια του κλειτοριδικού συμπλέγματος (clitoral complex) ως μια σύνθετη και ολοκληρωμένη λειτουργική οντότητα που συνδέει την κλειτορίδα, το αιδοίο, τον κόλπο, τη μήτρα και τον πρωκτό. Πρόκειται για μια έννοια που συμπυκνώνει το σύγχρονο πεδίο μελέτης της γυναικείας σεξουαλικής ευχαρίστησης, απόλαυσης και οργασμού. Εξάλλου, η συζήτηση για το αν ο κόλπος ή η κλειτορίδα είναι το πρωταρχικό σεξουαλικό όργανο της γυναίκας, έχει στη βάση του το αφαιρετικό και προβληματικό σκεπτικό ότι όλες οι γυναίκες βιώνουν τον οργασμό με την αναγκαστική συμμετοχή των ίδιων οργάνων. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να έχουν όλοι υπόψη τους.